Review Profoto B2 250 AirTTL

De reportageflitser is over het algemeen niet populair in de wereld van fotografie. De foto's die met een reportageflitser zijn gemaakt zijn ook lang niet altijd mooi: hard licht, lelijke schaduwen en een zwarte achtergrond. Het wordt vaak over het hoofd gezien dat de oorzaak niet bij de flitser ligt, maar op de manier hoe deze gebruikt wordt. Niettemin levert het gebruik van een reportageflitser beperkingen op.

Een van de oplossingen voor deze beperkingen is de reportage flitser los van de camera te gebruiken. Dit wordt strobist fotografie genoemd, een verzonnen term die in geen (Engels) woordenboek gevonden kan worden, maar in de Urban Dictionary omschreven staat als:

“1. A person who habitually uses small, hot-shoe mountable electronic flashguns (or speedlights), off-camera to enhance the lighting quality of his or her photos. The off-camera flashgun is triggered by the camera using a sync cable or a wireless switch. 2a. More generally anyone who attempts to generate professional quality photographs by using portable, lightweight and (relatively) inexpensive lighting equipment, creatively. 2b. The philosophy that a person described in 2a. espouses.”

Wij noemen dit heel eenvoudig: "foto's maken met losse flitsers"

Met de flitser los van de camera is een verlichting te creëren die ook in een studio gebruikt kan worden. Een keur aan hulpmiddelen kan bovendien het licht omvormen op de manier hoe de fotograaf dit wil; met een grid, snoot, softbox of paraplu. Het is lichtgewicht, flexibel, zonder lastige kabels en makkelijk mee te nemen of uit te breiden met meerdere flitsers. De meer geavanceerde flitsers, zoals de Canon Speedlight 600EX-RT, hebben zelfs de mogelijkheid om draadloos met TTL te flitsen. Meestal heeft dit wel een hoger prijskaartje.

Er zijn echter twee grote nadelen aan strobist fotografie met reportageflitsers: batterijen en de kracht van de flitser. De eerste (de batterijen) is wat dubbel, aangezien batterijen het gebruik van de flitser onafhankelijk maakt van de aanwezigheid van een stekker en stopcontact. Het probleem is dat batterijen vaak te snel uitgeput raken of dat het snel en soepel werken, vanwege de laadtijd tussen flitsen in, het gebruik van losse accupacks noodzakelijk maakt.

Het tweede, en veel nijpender, probleem is de hoeveelheid licht die een flitser kan opbrengen. Die is voor zelfs de krachtigste reportageflitser beperkt, zeker wanneer er lichtomvormers gebruikt worden die voor extra lichtverlies zorgen. Natuurlijk kun je meerdere flitsers naast elkaar gaan gebruiken om zo de lichtopbrengst te verhogen, maar voor je het weet draag je heel veel flitsers, met de bijbehorende bevestigingsklemmen en accupacks, mee om aan je wensen of eisen wat licht betreft te voldoen. Het kan dan onnodig complex gaan worden.

Profoto B2

Via Cameraland heb ik de beschikking gekregen over de Profoto B2 250 AirTTL, met de vraag om deze te testen. Het is een verrassend kleine maar krachtige flitser, voorzien van een accu, die eenvoudig op locatie te gebruiken is en bovendien via TTL aangestuurd kan worden (zowel Canon als Nikon als Sony). Met 250 Ws (Watt seconde) levert deze kleine flitskop ongeveer drie tot vier keer zoveel licht als de krachtigste reportageflitsers, die omgerekend ongeveer 70 Ws aan licht produceren. Met andere woorden; deze kleine flitser produceert evenveel licht als drie tot vier 600EX-RT flitsers naast elkaar. Dit zou betekenen dat situaties zoals in foto 2 de flitser buiten beeld gehouden kan worden en zo toch voldoende lichtopbrengst te houden.

De Profoto B2 is onderdeel van een heel assortiment aan Off Camera Flash (OCF) spullen. Er zijn verschillende lichtomvormers, gels en natuurlijk een bijpassende remote trigger om de TTL aansturing mogelijk te maken. Zoals de naam al suggereert is er ook een B1 model in het assortiment, een flitser die tweemaal zo krachtig is. Al deze accessoires en onderdelen zijn onderling uitwisselbaar, waardoor Profoto een erg compleet OCF systeem aanbiedt. Cameraland.nl heeft bij de B2 gezorgd voor een select aantal hulpmiddelen zoals een OCF 2' beauty dish white, een OCF 2' octabox, een OCF grid kit en OCF gels. Genoeg om ermee aan de slag te gaan.

Behalve klein, compact, 250 Ws en een heel leger aan accessoires heeft de Profoto B2 meer te bieden. Hierdoor is het ook een heel veelzijdige flitser geworden. Ik noem er een aantal op:

  • 9 stops instelbaar (full power tot 1/256)
  • Snelle recycle time van 0,03 – 1,35 sec
  • Quick burst van 20 flitsen per seconde
  • Flitsduur van 1/9300 s (1Ws) - 1/1000 s (250Ws)
  • Flitsduur freeze mode van 1/15000 s (1Ws) - 1/1000 s (250Ws)
  • LED model licht van 9 Watt (equivalent 50 Watt halogeen)
  • Tot 215 full power flitsen per acculading
  • Ingebouwde TTL en radio trigger (met Air Remote TTL)
  • High Speed Sync (HSS)

Klein en compact is relatief

De B2 is een kleine lichte flitser (0,7 kg). Wat formaat betreft is het vergelijkbaar met een reportageflitser. Maar laat je niet verrassen; bij de B2 hoort een accupack. Hoewel deze niet uitzonderlijk groot en zwaar is moet dit toch meegeteld worden. Zonder deze accu is de B2 niet te gebruiken want het is letterlijk alleen een flitskop, zonder enige knop of schakelaar. Sturing en instellingen gebeuren op de accupack.

In feite is het een goed idee om de voeding los te koppelen van de flitskop. Op die manier is de flitser klein genoeg om los in de hand te houden bij het fotograferen en is er geen grote zware lichtstandaard nodig. Sterker nog, het is mogelijk om de B2 met een beugel bovenop de camera te monteren indien gewenst. Met een twee meter lange en erg dikke kabel wordt de flitser op de accupack aangesloten. Daar vinden we dan ook de bediening van de flitser terug, met een groot en duidelijk afleesbaar scherm. Het is no-nonsens, grote duidelijke knoppen en een display zonder onnodige opsmuk. Met een draaiwiel kan de sterkte van de flitser ingesteld worden of – in het geval van TTL – de flitslichtcompensatie.

Het is mogelijk om het accupack met een brede schouderband om te hangen, iets wat een assistent die de lamp vasthoudt erg prettig zal vinden. Het accupack kan ook aan een broekriem gehangen worden, maar het gewicht (1,6 kg) kan iets te hoog zijn om comfortabel te zijn. De mogelijkheid is er in ieder geval.

Profoto levert de B2 in een handige tas waar voldoende ruimte is voor enkele accessoires, kabels en hulpmiddelen, een scala aan riempjes aan de buitenzijde van de tas geeft de mogelijkheid om de lichtomvormers aan de tas vast te maken. Dit alles laat duidelijk zien dat er goed over het systeem is nagedacht.

Het OCF systeem

Zonder lichtomvormers ben je als fotograaf beperkt. Een softbox, grid, gels, beauty dish of barndoors geven de mogelijkheid om het licht zo om te vormen tot het helemaal naar wens is. Profoto levert een keur aan mogelijkheden die speciaal voor de flitsers ontworpen zijn: het OCF systeem (Off Camera Flash).

Een grid, gels en de barndoor kunnen rechtstreeks op de flitskop geplaatst worden. De softboxen hebben een OCF ring nodig die niet standaard bij de flitser geleverd wordt. De kunstof ring wordt via een klem op zijn plaats gehouden.

De ring is voorzien van openingen waar de baleinen van de softboxen in gestoken kunnen worden. De openingen in de OCF ring zijn voorzien van kleurcoderingen, welke ook op de baleinen terug komen. De baleinen zelf zitten reeds in de softboxen, maar zijn individueel te vervangen mochten ze breken. Dat breken zal niet snel gebeuren aangezien ze van metaal zijn gemaakt. Het is even wennen hoe het systeem werkt, maar dan kan het plaatsen van, of verwijderen van een softbox eenvoudig en snel gebeuren.

Het plaatsen van een 2' OCF octabox gaat werkelijk snel. Het is een kwestie van de opgevouwen octabox uit de tas halen, de baleinen in de juiste gaten van de ring plaatsen en opspannen. Tot slot kunnen de flappen van de achterkant gesloten worden en het is klaar. Het is niet meer dan een minuut werk. Het enige waar je even op moet letten is, dat de baleinen niet uit de pockets van de softbox glijden. Ze zitten er namelijk los in (wat het vervangen erg eenvoudig maakt). Het voordeel is dat wanneer ze eruit vallen, je ze in een handomdraai er weer in hebt.

Voor een octabox en een beauty dish zijn alle aansluiting nodig, maar bijvoorbeeld de 1x3' striplight heeft slechts vier baleinen. Zo lang je de kleurcodering aanhoudt kan er weinig mis gaan en heb je de gewenste lichtomvormer in een handomdraai geplaatst.

Voor een grid en kleurgel is het een stuk eenvoudiger. Deze komen met een speciale grid & gel houder die direct op de flitskop geklemd kan worden. Het is een enkele houder die voor beiden gebruikt kan worden, en bovendien tegelijkertijd. De gels zijn speciaal op maat gemaakt en voorzien van de benodigde informatie, inclusief de vermelding over de hoeveelheid licht die ze tegenhouden. Het plaatsen van een grid in de ring gaat makkelijk, maar het vervangen of verwijderen is wat moeilijker. Je moet opletten dat je de tere grid niet beschadigt door er teveel druk op uit te oefenen.

Het systeem is volledig modulair waardoor je lichtomvormers kunt combineren indien gewenst. De ring met een grid kan samen met een kleurgel gebuikt worden en daarop kan een barndoor of de OCF ring met elke gewenste lichtomvormer geplaatst worden. Let er wel op dat je gels alleen kunt plaatsen met een speciale klemring. Heb je dus al een houder voor grids, dan moet je toch nog een startpakket inclusief houder kopen om die ring in bezit te krijgen. Althans, ik heb dit nog niet als losse accessoire gezien. Dit geldt ook voor de grids; heb je een gel startpakket waar de houder bij zit, dan moet je toch een set grids kopen inclusief een houder.

Voor het plaatsen van een paraplu is er een speciale uitsparing aan de bovenzijde waardoor er geen swivelkop nodig is om er de schaft van de paraplu in te klemmen. Alleen paraplu's met een schaft diameter van 0,8 cm passen in de uitsparing.

Air Remote TTL

De Profoto B2 is ontworpen om draadloos te worden aangestuurd. Dat kan in principe met elke radiotrigger, zolang de ontvanger maar met een kabel op de accupack aangesloten wordt. Je hebt dan alleen aansturing en geen TTL. Profoto heeft echter een dedicated radio trigger ontworpen voor draadloze aansturing van de B2 met behoud van TTL. Er is momenteel een trigger verkrijgbaar voor Canon, Sony en voor Nikon.

De Air Remote is klein en licht. Je merkt bij het fotograferen nauwelijks dat de trigger op de camera zit. Bovenop de unit is een scherm waarop de benodigde informatie en instelmogelijkheden van de flitser te vinden zijn. Dit betekent dat je niet langer naar de accupack hoeft te lopen om instellingen te veranderen. Het is bovendien mogelijk om drie groepen separaat aan te sturen of meerdere flitsers op een enkele groep te zetten.

De Air Remote voelt minder solide aan dan de zeer degelijke B2. Het bedienen van de knoppen is niet om over naar huis te schrijven en de informatie over de instelling van de flitser had naar mijn mening completer gemogen. Zo kan de werkelijke kracht van de flitser niet afgelezen worden. In TTL is dit natuurlijk niet nodig en krijgen we als gebruiker de informatie over de flitslichtcompensatie te zien, precies zoals het hoort. Maar in manual stand blijven we verstoken van enige aanduiding over de instelling van de flitser. Daarvoor moeten we dus toch weer op het accupack kijken. Het verstellen van de flitsintensiteit kan met de plus en min knop (Energy) in hele of in tienden van stops. Maar als de flitsintensiteit eenmaal aangepast is verdwijnt de aanduiding weer. Wanneer de maximale of minimale flitskracht ingesteld staat krijgen we wel een pieptoon als we voorbij deze instelling willen gaan.

Nu is de vraag of je die informatie daadwerkelijk zo direct nodig hebt. Je kunt immers aan de hand van een lichtmeter of aan de hand van je histogram inschatten hoeveel stops meer of minder je moet hebben. De knop eenmaal kort indrukken verzet een-tiende stop, lang ingedrukt houden verzet direct een hele stop. Let wel op, want eenmaal ingesteld verdwijnt de aanduiding. Een draaiwieltje op de unit, gelijk aan dat op de accupack, was een veel snellere en betere manier geweest.

De Air Remote TTL wordt gevoed door twee AAA penlights die aan de onderzijde van de unit te vinden zijn. Het dekseltje van het batterij compartiment wordt met een plastic klemmetje dicht gehouden. Je moet de remote van de camera af halen om de batterijen te vervangen. Een aanduiding van de batterijcapaciteit is helaas afwezig.

In de praktijk

Hoe goed de specs ook zijn, de praktijk moet uitwijzen hoe de flitser in het gebruik is. Daarvoor heb ik de B2 ingezet voor een aantal fotosessies waarbij geprobeerd is om onder zoveel mogelijk verschillende situaties te fotograferen. Een van de eerste dingen die opviel was de noodzaak tot het uitvoeren van een firmware update van zowel de flitser (via het accupack) als de remote. Zonder deze update was het bijvoorbeeld niet mogelijk om High Speed Sync of de Freeze mode te activeren, of TTL op alle camera's die ik in gebruik heb te hebben. Gelukkig wordt hier duidelijk op gewezen door een sticker op het accupack (en in de gebruiksaanwijzing). De eenvoud van het systeem maakt het gebruik erg intuïtief waardoor het mogelijk was om vrijwel direct aan de slag te gaan zonder een uitgebreid bestuderen van een gebruiksaanwijzing.

Normaal gebruik

Onder het normale gebruik van de B2 versta ik manueel flitsen en TTL flitsen bij sluitertijden die rond de flitssynchronisatietijd zitten of daar onder (dragging the shutter). In een vaste opstelling is het gebruik van manueel natuurlijk aan te raden; indien het licht goed is hoef je er niets meer aan te doen, tenzij de afstand van de flits tot je onderwerp verandert. In deze situatie heb ik gemerkt dat het heel erg prettig werkt om een testfoto te maken in TTL. Is die foto goed, dan schakel je over op manueel en de flitser behoudt de flitsintensiteit die het laatste gebruikt is. Je kunt de intensiteit dan snel bijstellen op je remote of op het accupack.

Het is erg prettig om te werken met de snelle laadtijd van de B2. Er is nagenoeg geen wachttijd tussen de foto's nodig vanwege de flitskracht die vele malen hoger is dan een reportageflitser. De B2 hoeft niet maximaal te leveren. Een bijkomend voordeel boven een reportageflitser is het modellicht. Je merkt pas hoe fijn dat is wanneer je weer zonder moet. De intensiteit van het modellicht kan echter niet aangepast worden, wat een klein minpunt is.

High Speed Sync

Soms wil je flitsen met snellere sluitertijden dan wat normaal mogelijk is. Vooral overdag wanneer de flitser als invulflits moet fungeren, of zelfs als het zonlicht weggeflitst moet worden, is dit een noodzaak. De B2 ondersteunt High Speed Sync (HSS) waarbij zonder enig probleem sluitertijden gebruikt kunnen worden tot 1/8000 sec. Het is dan hard werken voor de flitser want er moet veel en relatief lang licht geleverd worden. Opvallend is dat de minimale flitskracht op 7 blijft. Lager gaat in HSS niet.

De B2 heeft geen moeite om voldoende vermogen te leveren en zo te concurreren met het zonlicht. Tijdens de fotosessie met Yizhen leverde de B2 tot 200 flitsen op nagenoeg maximale sterkte met High Speed Sync. Dit is iets wat niet mogelijk is met een enkele reportageflitser onder deze omstandigheden. De flexibiliteit van de B2 kwam tijdens deze fotosessie op de diverse locaties goed van pas. Klein genoeg om makkelijk mee te nemen en te dragen, waarbij het accupack eenvoudig over de schouder ging.

Freeze mode

Ultra korte flitsen zijn ideaal om snelle bewegingen vast te leggen. Houdt een camera vaak op bij 1/8000 sec, zo kan de B2 belichtingen mogelijk maken tot 1/15000 sec. Dat is twee keer zo snel. Bovendien kan de B2 tot 20 flitsen per seconde produceren zo lang de flitser niet op maximale kracht hoeft te werken.

Om deze mogelijkheid te testen heb ik de hond Bruc gevraagd om een paar keer hoog te springen, waarbij de sprong met 12 beelden per seconde heb gefotografeerd (met de Canon EOS 1Dx). Dit is in de duisternis van de avond uitgevoerd zodat alleen het flitslicht voor de belichting zorgde. Het modellicht was een erg welkome mogelijkheid om scherp te kunnen stellen. Het resultaat was een serie opnamen zonder een enkel donker, dus niet geflitst, frame ertussen.

Recycle time

In tegenstelling tot een reportageflitser, die zelfs met een flink accupack een merkbare recycle time heeft, lijkt het accupack van de B2 onverstoord energie te blijven leveren. Je kunt instellen dat de unit een beep-signaal laat horen als deze weer gereed is, eventueel samen met het schakelen van het modellicht. Zelfs wanneer de flitser de volle 250 Ws energie geeft en dus met volle kracht flitst, is het een kwestie van een enkele seconde voor alles weer gereed is voor de volgende foto.

Naarmate de accu verder leeg raakt wordt de laadtijd niet merkbaar beïnvloed. Je kunt dus ongestraft door blijven gaan in het tempo dat je gewend bent. Dit is een van de grote voordelen ten opzichte van reportageflitsers.

Algemene indruk

Gedurende de momenten dat ik de B2 in gebruik had zijn er een aantal dingen opgevallen. Over het algemeen genomen is de B2 een fijne flitser die makkelijk mee te nemen is en met de TTL instellingen heel flexibel in gebruik is. Vooral de mogelijkheid om een testfoto in TTL te maken om vervolgens om te schakelen in manual met behoud van de ingestelde waarde is erg prettig. Het maakt de noodzaak of het gemak van een losse flitsmeter bijna onnodig. Bijna.

De flitskop is zo licht dat deze makkelijk los in de hand te gebruiken is. Het accupack kan daarbij over de schouder gedragen worden. Het enige grote nadeel is dan de hele lange kabel die van de flitskop naar het accupack loopt. Natuurlijk is die noodzakelijk, maar het maakt het systeem dus niet echt helemaal draadloos. Bij gebruik op een lampstatief heb ik gemerkt dat de kabel juist weer te kort kan zijn. De bijgeleverde schouderriem is te breed om de accu met een gerust hart aan het statief te hangen.

Natuurlijk is het mogelijk om een verlengkabel te krijgen maar een meter langer was wel prettig geweest. Mocht je twee B2 flitsers willen gebruiken met een accupack, wat mogelijk is dan hou je per flitskop niet alleen de helft van de capaciteit over – je moet de 250 Ws delen met twee flitskoppen – je bent ook bijna verplicht om de langere verlengkabel te kopen. Anders mis je flexibiliteit met het opstellen van je lampen.

Is 250 Ws voldoende?

Dit is een van de grote vragen die aan bod komt wanneer het over de B2 gaat. Op het gebied van studioflitsers is het natuurlijk niet heel erg krachtig. Daar gaat het vaak over minimaal 400 Ws of meer. Zeker bij gebruik buiten, waarbij het zonlicht ‘weggeflitst' moet worden, kan de 250 Ws aan de krappe kant zijn. Dit betekent dat de flitser dichterbij gehouden moet worden, samen met het flitsen op volle kracht.

In de weken dat ik de Profoto B2 gebruikt heb is de flitser echter krachtig genoeg gebleken voor de meeste gevallen. Bij de fotosessie van Yizhen zat ik aan het maximum van de flitskracht, bij volle zon, tegenlicht, en bij sluitertijden van 1/8000 sec bij f/1,2. Soms moest ik de flitser dichterbij plaatsen om voldoende lichtopbrengst te hebben. Daarentegen bleek de B2 nagenoeg op de laagste flitskracht te hoeven werken bij de fotosessie met Daisy, waarbij natuurlijk langere sluitertijden en hogere ISO waarden gebruikt werden om voldoende omgevingslicht mee te registreren. Met deze lage flitsintensiteit (3,2 stop) was het ook mogelijk om korte serie opnamen te maken met 6 beelden per seconde.

Heb je meer licht nodig dan 250 Ws dan kan een flitser als de Profoto B1 met zijn 500 Ws van pas komen. Maar bedenk wel dat dit niet meer dan één stop extra lichtopbrengst is dan de B2. Hoewel ik niet voor anderen kan beslissen, verwacht ik dat 250 Ws voor het meeste gebruik voldoende is of kan zijn.

Besef wel dat de capaciteit van de B2 gedeeld moet worden wanneer een tweede flitsunit aangesloten is. In dat geval hou je per flitskop 125 Ws over, wat 2 stops minder is dan wat de B1 heeft. Gelukkig hoeft de capaciteit niet gelijk over de twee flitskoppen verdeeld te worden. Dit betekent dat de ene B2 kop bijvoorbeeld 200 Ws energie kan krijgen en de andere B2 kop de overige 50 Ws. Maar het blijft delen.

Een conclusie

Vanaf het moment dat ik de Profoto B2 250 AirTTL in bezit kreeg was ik onder de indruk. Een kleine handzame flitser met zoveel meer lichtopbrengst dan mijn reportageflitser, dat kon bijna niet fout gaan. Het losse accupack veroorzaakte wel een frons, want dit maakte het geheel toch omvangrijker dan verwacht. Maar juist het splitsen van energiebron en flitskop blijkt in mijn ogen de kracht van deze flitser. Het levert een goed draagbare accu op, die makkelijk omgehangen kan worden, en een uitermate compacte flitskop die door het formaat en gewicht bijzonder breed inzetbaar is.

Profoto heeft met de Off Camera Flash (OCF) lijn een uitgebreidt pakket aan mogelijkheden gecreëerd waar deze B2 in centraal staat. Alles is gericht op de fotograaf die buiten de studio aan het werk is. Tel daarbij de mogelijkheden van TTL, High Speed Sync en de Freeze mode bij op en je hebt een flitser die voor de meeste doeleinden te gebruiken is.

Dit heeft wel een prijskaartje. Met ongeveer 2000 euro is dit alles behalve de goedkoopste flitser. Dat bedrag is dan wel inclusief de Air Remote TTL. In feite adresseert Profoto hiermee de professionele markt en laat de hobby fotograaf er alleen maar verlekkerd naar kijken. Vergeet echter niet dat de aanschaf van een strobist systeem met reportageflitsers ook niet het goedkoopste is. Een krachtige flitser verandert van eigenaar voor zeker 300 tot 500 euro en voor een TTL remote systeem ben je ook al snel enkele honderden euro's kwijt. Tel daarbij een accupack bij op en je hebt al snel duizend euro uitgegeven voor een flitser die maar een kwart van de lichtopbrengst heeft.

Dit betekent natuurlijk niet dat je met een reportageflitser niet vooruit kunt. Natuurlijk is het mogelijk om daarmee succesvol te fotograferen en fantastische resultaten te behalen. Maar met een flitser zoals de B2 kun je misschien net een beetje verder gaan.

Wat betreft het OCF assortiment aan lichtomvormers, daar valt weinig over te zeggen. Er is veel keuze waardoor alleen de fantasie van de fotograaf de beperkende factor is. Van softboxen tot paraplu's, van grids tot gels. Een snoot of een barndoor, het is allemaal mogelijk. Het enige waar niet zo goed over nagedacht is, is het wisselen van een grid; dat gaat bijzonder moeilijk.

Voordelen
  • Klein en krachtig
  • Losse accupack
  • Mogelijkheid om twee flitser aan te sluiten
  • Makkelijke bediening
  • High Speed Sync
  • Snelle laadtijd (en burst van 20 flitsen per seconde)
  • Korte flitsduur in freeze stand
  • Accupack kan tijdens het gebruik ook op het lichtnet aangesloten worden
  • TTL mogelijkheid
  • Wisselen tussen manual en TTL met behoud van de ingestelde flitsintensiteit
  • Modellicht
  • Mooie multifunctionele tas voor vervoer
  • Geen zwaar lampstatief nodig
  • Gebruik OCF accessoires gemakkelijk en snel
Nadelen
  • “Slechts” 250 Ws
  • 250 Ws moet verdeeld worden over twee flitser wanneer er twee aangesloten zijn
  • Te korte standaard snoer (hoewel discutabel)
  • Geen manier om het accupack goed aan een lampstatief te bevestigen of hangen
  • Lamp kan niet zelf vervangen worden
  • Modellicht intensiteit niet instelbaar
  • Erg duur
  • Dure OCF accessoires

Natuurlijk is niet alles rozegeur en maneschijn. Hoewel ik helemaal gecharmeerd ben geraakt van deze B2 liep ik toch tegen een aantal dingen aan die in mijn ogen als nadelen gezien kunnen worden. Het gaat hierbij in feite niet eens om de B2 flitser zelf, maar eerder om de Air Remote TTL. Als ik de remote vergelijk met de Canon Speedlight ST-E3 remote trigger, die rond hetzelfde aankoopbedrag ligt, dan zie je het grote verschil in degelijkheid en gebruiksgemak waarbij de Air Remote duidelijk tekort schiet. Het is jammer dat aan de trigger niet meer aandacht is besteed om die hetzelfde kwaliteitsgevoel te geven als de flitsers zelf.

Voordelen
  • Klein en licht
  • Duidelijk afleesbaar scherm
  • Geen overbodige opsmuk
  • Verbinding maken is moeiteloos
  • Tot drie groepen flitsers separaat aan te sturen of meerdere flitsers per groep
  • Snel en makkelijk schakelen tussen manueel en TTL
  • Mogelijkheid om het modellicht te schakelen
Nadelen
  • Goedkope materialen die niet solide aanvuoelen
  • Batterijdeksel niet goed ontworpen en op onhandige plek
  • Knoppen bedienen niet erg responsive
  • Geen aanduiding van ingestelde flitsintensiteit in manuel gebruik










Tot slot

Hoewel ik niet erg te spreken ben over de Air Remote TTL is het hele systeem heerlijk om mee te werken. De kracht van de flitser, de mogelijkheden; het maakt het spelen met eigen licht, al dan niet in combinatie met het bestaande licht, tot een plezier. In het artikel zijn een groot aantal ‘behind the scenes' opnames voorbij gekomen. Ik eindig deze review met een aantal van de resultaten van deze fotosessies, met de instellingen van de camera en flitser vermeld.

Nando Harmsen
Fotograaf

Nando Harmsen is een professioneel trouwfotograaf met als hobby landschaps- en concertfotografie. Daarnaast helpt hij graag de (beginnende) fotograaf met tips en trucs, geeft lezingen en workshops over zijn fotografie. Nando heeft door de jaren heen een eigen herkenbare stijl ontwikkeld, wat heeft geleid tot veel publicaties en exposities in zowel binnenland als buitenland.