Gratis verzending in de Benelux
Op werkdagen voor 23:59 besteld, morgen in huis
A.s. zondag: Koopzondag!
Categorieën
Merken


Geheugenkaarten uitgelegd


Geheugenkaarten zijn er in veel soorten en maten. Er zijn ook evenveel misverstanden over geheugenkaarten. Dit kan ook best ingewikkeld zijn, het gaat namelijk al gauw over bits en bytes. Om te begrijpen wat de verschillen zijn zónder een ICT-opleiding gevolgd te moeten hebben, leg ik uit waar je op moet letten.

Tot op heden maken we gebruik van diverse kaarten, de meest gangbare beschrijf ik hieronder.


Compact Flash (CF)


De CF-kaart zat in de eerste digitale camera's, omdat dit tot op heden de meest betrouwbare en degelijke geheugenkaart is. Tegenwoordig vinden we ze alleen nog terug in professionele reflexcamera's. De reden hiervoor is dat de snelheid die deze kaarten kunnen halen tot op heden nog altijd het hoogst is. Ook zijn deze kaarten zeer degelijk gebouwd met contactpunten aan de binnenzijde. De camera waar de kaart in gaat heeft vrijwel altijd een afsluitbaar deurtje aan de zij- of achterkant van de camera waar deze grote geheugenkaart makkelijk in gaat. Wel moet de gebruiker oppassen dat de geheugenkaart op de juiste manier in de camera gaat omdat de pennetjes in het kaartslot kunnen verbuigen door verkeerd gebruik wat een dure reparatie met zich mee kan brengen. De maxima zijn tegenwoordig bereikt voor deze kaart. Hij is verkrijgbaar tot maximaal 256 GB met een maximum snelheid van 160 MB/s.


Secure Digital (SD, SDHC, SDXC)


De SD-kaarten zijn de meest courante kaarten op het moment. In praktisch alle camera's uit het consumenten- en in sommige uit het professionele segment vinden we deze kaarten, omdat ze klein zijn en tegenwoordig ook met veel opslagcapaciteit verkrijgbaar zijn. Omdat zoveel camera's deze kaarten gebruiken, worden ze massaal geproduceerd. Het voordeel hiervan is dat de aanschaf van een SD-kaart veel prettiger is voor de portemonnee dan wanneer er een CF kaart gekocht wordt van dezelfde capaciteit.

Ook omdat deze kaartjes veel kleiner zijn dan CF-kaarten, wordt dit kaartje in bijna alle (recente) camera's gebruikt. De SD-kaarten zijn in de loop van de jaren aardig ontwikkeld. Dit verklaart ook waarom een nieuw SD-kaartje van bijvoorbeeld 8GB vaak niet werkt in een camera van een paar jaar oud.


Onderstaand een tabel waarin de technische verschillen worden aangeduid, fysiek is immers niks veranderd.

Type Kaart Maximale opslag
SD 2 GB
2 GB 2 GB
2 GB 2 GB


Naast de SD kaart zijn een aantal kleinere varianten ontworpen om bijvoorbeeld in kleine mobiele telefoons, tablets, navigatiesystemen etc. te passen. Van groot naar klein zijn dit SD, Mini-SD en Micro-SD kaarten. Net als bij de SIM-kaarten in de telefoons zal waarschijnlijk ook de piepkleine Nano-SD kaart verschijnen.



XQD-kaart


De XQD-kaart is in 2013 ontworpen als opvolger van de CF-kaart. Toestellen worden steeds sneller en de foto- of filmbestanden groter. Omdat de CF-kaart al zo lang mee gaat is de technische maximum snelheid bereikt. De XQD-kaart is officieel de opvolger van de CF-kaart. Modernere en toekomstige camera's zullen nog grotere en snellere geheugenkaarten nodig hebben waarvoor deze kaart is ontwikkeld. De doorvoersnelheid is mogelijk tussen 1 Gbit/s (125 Mbyte/s) tot ongeveer 4 Gbit/s (500 Mbytes/s). Uiteraard bestaan er nog meer soorten geheugenkaarten zoals de XD-kaart (Olympus) en MMS-kaart (Sony). Deze zijn enkel geschikt voor bepaalde merken camera's en niet universeel inzetbaar. Deze kaarten gaan vooral in wat oudere toestellen. Deze kaarten worden niet meer of nog mondjesmaat geproduceerd en zal ik voor het nut van dit artikel niet verder bespreken.


Opslagcapaciteit


Op de voorkant van het geheugenkaartje staat altijd prominent de opslagcapaciteit van het geheugenkaartje. Dit is belangrijk omdat dit indirect aangeeft hoeveel data hierop kan worden weggeschreven. Dit vertaalt zich afhankelijk van het type camera en de gebruikte opname-instellingen naar het aantal foto's, of het aantal minuten film dat kan worden opgeslagen.

Omdat camera's tegenwoordig digitaal bestanden opslaan, net zoals een computer dat doet, hebben we te maken met digitale bestanden. Een geheugenkaart is niets anders dan een opslag-medium. Foto's worden digitaal opgeslagen op de geheugenchip van de geheugenkaart, dit is vergelijkbaar met foto's opslaan op de computer. Opslaan op de computer gebeurt doorgaans op de harde schijf wat ook een opslag-medium is. Data is de term voor digitale bestanden opgeslagen op een opslag-medium. Omdat de foto's opgeslagen zijn als data op het geheugenkaartje, praten we over bestanden. Elke foto is een bestand. De fotocamera genereert dus bestanden op een geheugenkaart. De bestandsgrootte is afhankelijk van het aantal megapixels van de camera én de gebruikte opname instelling (JPG klein/ JPG groot, RAW etc).

Er zijn nog meer geavanceerde instellingen die de bestandsgrootte beïnvloeden. Deze bespreek ik niet omdat dit zeer technisch is en er te veel variabelen zijn waardoor het aantal foto's per kaart, waar deze alinea over gaat, bepaald wordt. Om uit te rekenen hoeveel foto's er op een kaartje kunnen moeten we dus weten hoe groot één foto is uit de gebruikte camera.



Snelheidsklasse


De andere kant van de munt is de snelheid waarmee de geheugenkaart bestanden kan verwerken. Dit wordt doorgaans aangeduid met een afbeelding van een cirkel met een cijfer er in. Gangbare snelheidsclasses zijn class 2, class 4, class 6 en class 10. Een hogere snelheidsklasse betekent een hogere minimum doorvoersnelheid. Dit is dus eigenlijk de belangrijkste specificatie van een geheugenkaartje. Als de minimum doorvoersnelheid namelijk te laag is, zal de camera de beelden niet tijdig kunnen verwerken en treedt er stagnatie op wat beeldverlies ten gevolg kan hebben.

Er ontstaat regelmatig verwarring over het verschil tussen snelheidsklasse en maximum haalbare snelheid. De meeste geheugenkaarten geven groot aan hoe snel ze wel niet kunnen zijn op topsnelheid. Dit zegt echter niks over de minimum snelheid die het kaartje sowieso halen kan. We spreken over minimum snelheden en maximum snelheden omdat dit vergelijkbaar is met de acceleratie van een auto. Als de bestandsoverdracht begint moet de snelheid opgebouwd worden net als dat een auto accelereren moet. De topsnelheid van een auto is ook niet heel belangrijk omdat we normaliter op de openbare weg rijden waar we toch niet harder dan 130 Km/H mogen. Dit is met geheugenkaartjes niet anders.


Onderstaand een overzicht van de meest gangbare snelheidsklasses

Class MB (Megabyte) Mb (Megabit) Toepassing
Class 2 2 MB/s 16 Mb/s Oudere compact camera's/ SD video
Class 4 4 MB/s 32 Mb/s Oudere compact/ reflex camera's/ SD video
Class 6 6 MB/s 48 Mb/s Full-HD video/ moderene compactcamera
Class 10 10 MB/s 80 Mb/s Full-HD video/ snelle reflex-/systeemcamera
UHS Class 1 10 MB/s 80 Mb/s Professionele reflex
UHS Class 3 30 MB/s 240 Mb/s Ultra-HD (4K) video/ professionele relfex


Snelheid wordt vaak aangegeven in MB/s, Megabytes per seconde. Andere merken geven het in snelheidsratio weer, bijvoorbeeld 400x. De snelheden worden op dezelfde manier genoteerd als cd-romsnelheden, waarbij 1x gelijk staat aan 150 kB/s.


Onderstaand een overzicht van de meest gangbare snelheden

Ratio Snelheid in MB/s (Megabyte per seconde)
100x 15 MB/s
400x 60 MB/s
1000x 150 MB/s


Maximum snelheid
De maximum snelheid staat vaak met koeienletters op de verpakking of het kaartje zelf, puur omdat dit het eerste is waar mensen naar kijken. Dit is echter niet erg nuttig omdat het om de topsnelheid gaat, in plaats van de snelheid die het kaartje minimaal behaalt tijdens schrijf- en lees bewerkingen.


Welke kaart heb ik nodig?


Voor een spiegelreflex- of systeemcamera heb je al gauw een class 10 nodig. Langzamer werkt wel voor enkele foto's, maar is zeker niet aan te raden. Wanneer je de burst-stand van de camera - of de videofunctie gebruikt, dan heb je sowieso een sneller kaartje nodig. Prijstechnisch maakt het niet zo heel veel meer uit of je een sneller kaartje aanschaft of een langzamere. De SD-kaartjes worden steeds betaalbaarder. Voor pro reflex gebruikers is het wat minder gunstig. De CF-kaartjes zijn nog altijd stevig aan de prijs, zeker als ze meer opslagcapaciteit hebben.

Voor een eenvoudigere compactcamera kun je al gauw uit de voeten met een class 6 kaartje. Langzamer is ook hier niet verstandig omdat elke camera tegenwoordig Full-HD filmt of 10 megapixel of meer heeft.



Kaartlezers, hoe gebruik ik die?


Ook kaartlezers zijn er in alle soorten en maten. De meeste zijn vrij universeel met aansluitingen voor alle gangbare geheugenkaarten. De doorvoersnelheid van de kaartlezer is afhankelijk van het type kaartlezer dat gebruikt wordt.

USB 2.0 is de meest gebruikte, maar qua snelheid relatief beperkt. Zeker wanneer de gebruiker grote hoeveelheden foto's wil kopiëren is de opvolger, USB 3.0, aanzienlijk sneller. Om een snellere kaartleessnelheid te realiseren is een USB 3.0 kaartlezer nodig. Ook is er op de computer een aansluiting nodig om deze interface te ondersteunen. USB 3.0 is backwards compaitable wat inhoudt dat een ouder USB apparaat werkt, maar op zijn eigen maximale snelheid. Ben je van plan een fotocomputer aan te schaffen? Zorg er dan voor dat je een USB 3.0 kaartlezer laat inbouwen of koop er een externe bij. Achteraf upgraden is mogelijk bij desktop PC's (niet bij laptops). De computerspeciaalzaak kan je hierbij helpen.


De voordelen van een kaartlezer ten opzichte van de camera via USB met de computer verbinden:

+ Een kaartlezer ondersteunt bijna alle soorten geheugenkaarten.
+ De kaartlezer heeft zijn eigen spanning vanaf de PC, hij is niet afhankelijk van de accu van de camera.
+ Een USB 3.0 kaartlezer in combinatie met een snelle geheugenkaart zorgt voor een veel hogere doorvoersnelheid.
+ Een USB 2.0 kaartlezer (inclusief USB kabel) kost minder dan een losse (merk specifieke) USB-kabel.

-Een kaartlezer moet je aanschaffen, de USB-kabel zit meestal bij de camera.



Vond je dit artikel leuk of handig? deel dit dan met je vrienden, hebben zij er ook wat aan!


loadingLoading...
To Top