Gratis verzending in de Benelux
Op werkdagen voor 21 uur besteld, morgen in huis
Koopzondag 11 & 18 december
Geplaatst op 12 augustus 2013

Praktijkverslag van de Tamron SP 24-70

Toen ik jaren geleden begon met fotograferen was ik me altijd heel bewust van composities en standpunten. Ik nam daar de tijd voor en schoot alles vanaf statief. Uit de hand fotograferen, dat was er vaak niet bij. Het ging ten koste van de scherpte, zeker aangezien ik geen hele vaste hand heb. Er is de afgelopen jaren veel veranderd in mijn fotografie, niet alleen op technisch gebied, maar daardoor is ook de benadering veranderd. Steeds vaker kies ik voor relatief korte brandpunten, werk ik op korte afstand met mijn onderwerp en fotografeer ik daardoor regelmatig uit de hand. En hoewel ik de ISO waarden tegenwoordig flink omhoog kan krikken om snellere sluitertijden te halen, mijn instabiliteit is niet veranderd.

Om die reden was ik uiteraard erg geïnteresseerd om het nieuwe groothoek-2.8 zoomobjectief van Tamron aan de tand te voelen. Niet voor een volledige technische check-up, die testresultaten zijn overal op internet te vinden. Maar vooral om te kijken hoe het objectief, dat uniek is in zijn soort, zou bevallen in de praktijk. Nu neem ik nooit nieuwe spullen mee op reis zonder ze uitvoerig te hebben getest. Maar het vliegtuig wacht niet, dus besloot ik zowel de Tamron SP 24-70/2.8 VC mee te nemen, als mijn "oude" vertrouwde Nikon AF-S 24-70/2.8. Het Nikon objectief heeft me de afgelopen jaren naar alle tevredenheid gediend, maar de optische beeldstabilisator ontbreekt bij dit objectief.

Midden op het bekende zebrapad van Shibuya, Tokio werd me duidelijk dat de aanwezigheid van een dergelijke beeldstabilisator van onmisbare waarde kan zijn. Ik had geen statief bij de hand en wilde voldoende beweging in het beeld. Sluitertijd: 0,5 sec uit de hand. Ok, dat kan natuurlijk helemaal niet. Maar niet geschoten is altijd mis (lang leven de digitale revolutie). En nee, niet ieder beeld is gestoken scherp wanneer je besluit een dergelijk lange sluitertijd uit de hand te schieten, maar het is dus mogelijk. Ongelofelijk! Hier had ik mezelf nooit toe in staat geacht. De ultieme test voor de stabilisator…ik ben overtuigd.


Maar een objectief is natuurlijk meer dan een stabilisator alleen. En niet ieder beeld vereist dergelijk lange belichtingstijden. Hoe houdt het objectief zich onder extreme omstandigheden en hoe is het gesteld met de beeldkwaliteit. Om dat te testen nam ik het objectief mee naar Jigokudani in Japan. Het domein van de bekende Japanse sneeuwmakaken. Na de eerste dag is het me al duidelijk; met de scherpte van dit objectief is niks mis, hoewel de hoeken iets achterblijven (maar dat is met het Nikon objectief net eender). Het bokeh (de kwaliteit van je onscherpte) lijkt iets mooier bij het Nikon objectief, maar dat kan ook een gevoel zijn. Ik heb de objectieven immers niet in een gestandaardiseerde setting getest.

De grote frontlens is enigszins gevoelig voor lensflare, maar dat heeft ook wel weer z’n charme, mits je er op de juiste manier mee omgaat. Nadeel is wel dat door de lensdiameter (82mm) het objectief gevoeliger is voor condensvorming. Zeker bij het fotograferen van de badderende apen, waarbij het objectief bloot werd gesteld aan grote temperatuursverschillen was dit goed te merken. Maar dat kon de pret niet drukken. Zowel het Nikon- als het Tamron objectief hebben last van lichtafval in de hoeken. Bij de Tamron SP 24-70/2.8, lijkt het iets prominenter aanwezig, maar zodra je iets diafragmeert doet het objectief niet zichtbaar onder voor zijn duurdere concurrent.

De autofocus, is stil en opmerkelijk snel te noemen. Hier valt goed mee te werken! Onder donkere omstandigheden krijgt de Tamron eerder moeite om scherp te stellen en gaat het objectief zoeken (focus hunting). Al met al is dit objectief een absolute aanrader voor een ieder die op zoek is naar kwaliteitsoptiek, maar ook op de centen moet letten (wie niet tegenwoordig). Het Nikon objectief presteert op sommige vlakken marginaal beter, maar ontbeert de stabilisator.

Nikon, Canon...wakker worden! Dit objectief gaat jullie kostbare klanten kosten. Niet alleen vanwege de stabilisator, maar ook vanwege de schappelijke prijs. En dit laatste zal vooral Canon nog wel eens parten kunnen spelen gezien de verkoopprijs van hun Canon EF 24-70/2.8L USM II.


Jasper Doest

Voor Jasper Doest draait fotografie altijd om emotie. Of het nu een reisreportage is in Mexico of Polen, een foto van een fuut bij hem om de hoek in Vlaardingen of een serie over poolvossen op Spitsbergen: het beeld moet spreken. Het beeld moet de kijker raken. De fotograaf zoekt in al zijn werk de eenvoud en rust. Hij wacht op het onverwachte. Dat is zijn kracht. Jasper haalt de natuur, waar ook ter wereld, dicht bij. Dicht bij hemzelf, dicht bij anderen. Zijn instelling: ´Ik heb het gevoel dat ik veel heb te danken aan de natuur. Fotografie is voor mij ook een manier om iets terug te doen.´ Hij doet niets liever dan zijn passie delen: in lezingen, in gesprekken, in workshops, maar bovenal met de foto's die het verhaal vertellen. Zijn werk valt regelmatig in de prijzen, foto's en artikelen verschijnen in internationale bladen en boeken als de National Geographic en BBC Wildlife. Hij maakte ook diverse reis- en achtergrondreportages, onder meer voor de National Geographic Traveler en de Volkskrant. Jasper laat zien wat voor moois er op de wereld is, en hoe al die schoonheid gevaar loopt. Eén moment kan zijn verhaal vertellen – dat ene moment waarop hij de natuur even bevriest maar meer dan ooit tot leven brengt.


Bekijk meer van zijn bijzondere foto´s op zijn website: www.jasperdoest.com

Tekst en foto´s afkomstig van Transcontinenta
Schrijf je in...
Ontvang de laatste trends, updates
en aanbiedingen!

Producten uit dit artikel
Schrijf je in en je ontvangt onze laatste trends, updates & aanbiedingen!
loadingLoading...
To Top